تبليغاتX
خشونت جنسی علیه زنان

خشونت جنسی علیه زنان
خشونت وتبعیض جنسی علیه زنان

       استرداد شاه ، خواسته اصلی دانشجویان

وقتی سفارت آمریکا به تسخیر دانشجویان پیرو خط امام در آمد، این واقعه بلافاصله توجه همه رسانه های خبری دنیا را به خود جلب کرد.دراین میان یکی از اولین و مهمترین سئوالاتی که به ذهن می رسید این بود که خواسته یا نا خواسته های فاتحان لانه جاسوسی آمریکا چیست ؟ و آنان در صورت تحقق کدام مطالبه خود حاضر به رها کردن گروگان ها می شوند ؟ در آن حال و هوا خبرنگار کیهان همین سئوال را از یکی از دانشجویان تسخیر کننده سفارت پرسید و او پاسخ داد : خواسته اصلی ما استرداد شاه است.

+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:36 نویسنده راحیل |

    دولت سبز ملی همان جمهوری اسلامی است !!

گفتم : این روزا خیلی فعال شدی ها.

گفت: چطور مگه؟

گفتم : خودتو به اون راه نزن ، خوب 13 آبان نزدیکه دیگه . همفکرای تو هم که از چند روز پیش کلی براش برنامه ریختن . بالاخره دنبال دولت سبز ملی اند دیگه .

گفت : ای بابا تو هم دلت خوشه ها.

گفتم : این حرف طرفدارای جنبش سبزه دیگه ، یعنی تو اینم قبول نداری؟

گفت : "دولت سبز ملی" یه اسم دیگه برای جمهوری اسلامیه ، من هیچکدومو قبول ندارم.

گفتم : پس تو دنبال چی هستی

گفت : من این نظام را قبول ندارم . رنگ سبز هم یه بهونه اس . اگه قرار باشه حکومت عوض نشه به هیچ دردی نمی خوره !

      13 آبان ، روز بر اندازی نظام !!!

شنیده می شود برخی از آن هایی که این روزها بدجوری در توهم به سر می برند ، روز 13 آبان را روز قیام جنبش سبز ایران نامیده اند . آنها در مطالبی که در وبلاگ ها و سایت های اینترنتی منتشر می کنند و گاه به صورت شعار بر روی دیوار های شهر می نویسند ، راه برون رفت از بحران کنونی و باز شدن روزنه امید برای ایران را فروپاشی حکومت جمهوری اسلامی دانسته اند! تا اینجای موضوع اتفاق جدیدی نیفتاده است ، زیرا این نظر ، تقریبا میان همه گروه های نظام مشترک است .. اما قضیه وقتی جالب می شود که بدانیم آنها روز 13 آبان را پایان عمر جمهوری اسلامی دانسته اند!

+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:35 نویسنده راحیل |

 این حماسه و اون حماسه

گفتم مگه توی 13 آبان امسال چه خبره؟

گفت: باید منتظر حماسه باشیم

گفتم: حماسه؟

گفت: البته حماسه ای که من میگم با حماسه ای که شما می شناسید فرق می کند.

گفتم: خوب حالا حماسه شما چه جوریه ؟

گفت: حماسه ما تو عمل معلوم میشه.

گفتم مگه قراره تو عمل چی بشه؟

گفت: وقتی جمعیت تو خیابون رسید به بالای یک میلیون نفر ، خودت می فهمی.

گفتم: خوب این که خیلی خوبه ، همه اش به معنی حمایت از حکومت و دشمنی با آمریکاست.

گفت: اگه رنگ همشون سبز باشه ، اون وقت دیگه از نظر دوستای شما زیاد خوب نیست .

گفتم: ببینیم و تعریف کنیم.

+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:35 نویسنده راحیل |

راه حل این بحران ، رفراندم این نظام!

برخی که نه میرحسین موسوی را می شناسند و نه درانتخابات شرکت کرده اند و نه به طور کلی نظام اسلامی را قبول دارند ، برآنند تا 13 آبان 88 را هرچه بیشتر سبز کنند ! دراین راستا اقدام به توزیع اعلامیه ها و دعوت نامه های خود برای بلند کردن ندای حق طلبی و آزادی خواهی مردم کرده اند!

اما شنیده می شود که دلسوزترها(!) برای هرچه سبزترکردن روز13 آبان (!) از هم اکنون شعارهای پیشنهادی خود را اعلام ومنتشر کرده اند .. البته آنها زحمت زیادی به خود نداده اند و تقریبا همان شعارهای سبز ها در روز قدس را تکرار کرده اند . شاید اوج خلاقیتشان که در آن راه حلی (!) برای وضعیت فعلی کشور گنجانده شده است (!) در این شعار باشد: راه حل این بحران ، رفراندم این نظام!

+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:34 نویسنده راحیل |

ایران و آمریکا- خصومتی به قدمت تاریخ

در شرایط کنونی کشور کشور و ماه‌های پس از انتخابات و با قرارگرفتن در آستانه‌ی روز 13 آبان شاهد تلاش گسترده‌ی یک جریان شکست خورده‌ی سیاسی برای تغییر جهات استکبار ستیزی ملت بزرگ، ایران به درگیری با کشورهای همسایه چون روسیه هستیم.

اگرچه نمی‌توان جنایات و ظلم‌های دو ابر قدرت شرق و غرب را در کنار هم و در تعامل با یکدیگر به دست فراموشی سپرد، لکن آنچه که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است استمرار روند مخاصمه جویانه‌ی غرب خصوصاً آمریکا علیه انقلاب اسلامی است.

این روند تاریخی زمانی شکل حاد به خود می‌گیرد که ظلم و ستم سردمداران نظام استکبار به ویژه آمریکا‌ی متجاوز و باز‌یهای سراسر جنایت و تبعیض آن علیه ایران همواره در طول زمان با اشکال گوناگونی ادامه پیدا کرده است..

در این رابطه به گوشه‌هایی از جنایات دامنه‌دار آمریکا علیه ایران اسلامی و سایر کشورهای مستقل جهان اشاره می‌شود تا کسانی که قصد لگد مال کردن آرمان بزرگ ملی و دینی مبارزه با استبکار را دارند، اندکی به تأمل وا داشته شوند. برای دست یابی کلی به وقایع و نمونه‌هایی از دخالت های آمریکا در ایران و کارشکنی های متعدد این نظام سیاسی علیه ملت ایران می‌توان در دو برهه‌ی زمانی قبل و بعد از انقلاب اسلامی به مظاهر این رویارویی و تخاصم با ایران اشاره کرد:


ادامه مطلب
+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:34 نویسنده راحیل |

ایران و آمریکا- خصومتی به قدمت تاریخ

در شرایط کنونی کشور کشور و ماه‌های پس از انتخابات و با قرارگرفتن در آستانه‌ی روز 13 آبان شاهد تلاش گسترده‌ی یک جریان شکست خورده‌ی سیاسی برای تغییر جهات استکبار ستیزی ملت بزرگ، ایران به درگیری با کشورهای همسایه چون روسیه هستیم.

اگرچه نمی‌توان جنایات و ظلم‌های دو ابر قدرت شرق و غرب را در کنار هم و در تعامل با یکدیگر به دست فراموشی سپرد، لکن آنچه که از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است استمرار روند مخاصمه جویانه‌ی غرب خصوصاً آمریکا علیه انقلاب اسلامی است.

این روند تاریخی زمانی شکل حاد به خود می‌گیرد که ظلم و ستم سردمداران نظام استکبار به ویژه آمریکا‌ی متجاوز و باز‌یهای سراسر جنایت و تبعیض آن علیه ایران همواره در طول زمان با اشکال گوناگونی ادامه پیدا کرده است..

در این رابطه به گوشه‌هایی از جنایات دامنه‌دار آمریکا علیه ایران اسلامی و سایر کشورهای مستقل جهان اشاره می‌شود تا کسانی که قصد لگد مال کردن آرمان بزرگ ملی و دینی مبارزه با استبکار را دارند، اندکی به تأمل وا داشته شوند. برای دست یابی کلی به وقایع و نمونه‌هایی از دخالت های آمریکا در ایران و کارشکنی های متعدد این نظام سیاسی علیه ملت ایران می‌توان در دو برهه‌ی زمانی قبل و بعد از انقلاب اسلامی به مظاهر این رویارویی و تخاصم با ایران اشاره کرد:


ادامه مطلب
+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:34 نویسنده راحیل |

آمریکا، طمع و خیانت

 اغلب کشورهای استعمارگر غربی و اروپایی روابط ناسالمی را با سایر کشورهای جهان در طول قرون اخیر تعقیب کرده‌اند.این کشورها در رأس آن‌ها انگلیس و آمریکا برای دوره‌هایی از طریق جایگاه رهبری شان جای خود را با یکدیگر تعویض کرده‌اند، برای کشورهای ضعیف شرق و یا غرب ودیعه‌ای جز فقر و تباهی و فساد نداشته‌اند.طمع انگلیس و جانشین آن آمریکا به کسب منافع سرشار کشورهای کمتر توسعه یافته، باعث شده است تا جمعی از نخبگان این کشورها که از سلامت کافی فکری – مالی و یا اخلاقی برخوردار نیستند به دام خیانت به کشورهای متبوعشان بیافتند.این باصطلاح نخبگان وظیفه دارند برای تأمین اهداف طمع کارانه‌ی آمریکا، افکار عمومی داخل کشورهای هدف استکبار جهانی را به نفع    جهات کلی این نظام امپریالیستی اغناء نمایند.

 


ادامه مطلب
+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:31 نویسنده راحیل |

«دمی که برای اربابان تکان می‌خورد»

در روزگار شکل گیری فتنه همواره شاهد آن بوده‌ایم که یک جریان خاص سیاسی تمام تلاش خود را برای خوش رقصی در برابر آمریکایی ها به خرج داده‌اند.

این افراد که پیش تر رسماً اظهار می‌داشتند به ترسشان از آمریکا «افتخار می‌کنند» و حتی با وقاحت تمام اعلام می‌کردند که «رسماً از آمریکا می‌ترسند و ... و در روزگار فتنه تمام تلاش خود را برای ارسال موج های  مثبت و همراه به سمت غرب آغاز کرده‌اند.

این روش خائنانه در بستری شکل گرفته و به پیش می‌رود که در اقصی نقاط جهان ملل تحت ستم رمز نجات خود را در مبارزه بی امان با استکبار جهان و ایادی خرد و کلان آن یافته‌اند.

در حالی که جوانان فلسطین و لبنان، عراق و افغانستان، لیبی و سودان، پاکستان و هند و مالزی، الجزایر و قطر و بحرین و حتی بسیاری از کشورهایی که تا دیروز عده‌ای از تحلیلگران به غلط آنان را هضم شده در غرب معرفی می‌کردند همچون ترکیه، تمام آرزو و آمال خود را مبارزه با آمریکا قرار داده‌اند، چنین صدای خائنانه‌ای از ایران به آسمان برمی‌خیزد.

اگر چه این صدای خائنانه در واقع بسیار کم دامنه و سطحی است اما شدت تبلیغات و خصوصاً تبلیغات اینترنتی شکست خوردگان انتخابات، اثرات ناخوشایندی تبلیغی را ممکن است برای کشور به همراه داشته باشد.در شرایطی که موفقیت‌های با شکوه ایران اسلامی در عرصه‌های مختلف اجتماعی، سیاسی و علمی باعث افتخار سراسر کشورهای اسلامی در جهان شده است، بدون شک سردادن و نواختن ساز مخالف آرمان‌ای اساسی شکل گیری انقلاب اسلامی اقدامی خائنانه و نابخشودنی است.لکه دار کردن آرمان‌ مبارزه با استکبار بدون تردید دم تکان دادن در برابر اربابان آمریکایی است که متقبل هزینه‌های قابل توجه کودتای سبز پس از انتخابات با شکوه ریاست جمهوری ایران شده‌اند.در حقیقت آمریکا با ترغیب کودتاچیان سبز به سردادن شعارهای مرگ بر روسیه یک تسویه حساب دیرینه و عقده گشایی تاریخی در مقابل با شرق را در دستور کار خود قرار داده که توسط مشتی از عناصر بدون مصرف داخلی تعقیب می شود.این سلسله اقدامات نابخردانه اگر چه در متن مردم از جایگاهی برخودار نیست، تنها اثر آن طنین انداز کردن فضای تفرقه در کشور است. تفرقه آن مؤلفه‌ای است که امام راحل امت همواره دلسوزان حقیقی انقلاب را از آن پرهیز داده‌اند.

+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:29 نویسنده راحیل |

 

آیا تسخیر لانه‌ی جاسوسی یک رویداد تاریخی است؟

واقعیت این است که بسیاری از رخدادهای ریز و درشت در اینجا و آن جای سرزمین پر التهاب ایران پس از انقلاب، اینک فرازی از تاریخ ما را تشکیل می‌دهند. حتی کناره‌گیری معنادار دولت موقت، با همه‌ی اهمیت و طنین و تأثیرش، چندی نگذشت که سرنوشت محتوم تاریخی شدن را گردن نهاد، هر چند شاید روی دیگر سکه «قضیه‌ی لانه» بود.

اما، «قضیه‌ی لانه» سی سال است که محمل روایت بی پایان «شهرزاد ناکام» سرنوشت جامعه‌ی ایران است و هنوز این «قصه‌ی هزار و یک شب» ما پرده‌های تازه آشکار می‌سازد. تا چه نمی‌دانیم.

«قضیه‌ی لانه» داستان دیروز ما نیست که: چگونه، چه وقت و به دست چه کسانی اتفاق افتاد، موافق و مخالفش چه کسانی بودند و برخوردار و آسیب دیده‌اش چه کسان! اگر در «قضیه‌ی لانه» با همه آب و تاب و التهاب سیاسی اش در هنگام وقوع وحتی با همه پیامدهای گونه گون سیاسی، امنیتی، نظامی و حتی اقتصادی اش، از سقوط دولت بازرگان گرفته تا قطع رابطه با آمریکا و عملیات نظامی ناکام در طبس به همین جاها ختم می‌شد. اینک بخشی از تاریخ قلمداد می شد. اما واقعیت آن است که» «قضیه‌ی لانه» حتی فراتر از اصل انقلاب، همچنان در برابر «تاریخی شدن» کژتابی می‌کند و بنابراین وصف الحال اکنون جامعه‌ی ایران است. تا چه وقت؟ نمی‌دانیم. مگر آن را در «انقلابی بزرگتر از انقلاب» نام نهاد!

آفرینندگان اصلی آن قضیه، سالهاست که به تاریخ پیوسته‌اند، برخی از آنان در عرصه‌ی مصاف با دشمن بعثی شهید شدند، برخی دیگر به گمان یا باور «پایان ماجرا» به عرصه‌ی زندگی عادی برگشتند، گروهی نیز اینجا و آن جا، سکان عرصه‌ای از مدار قدرت را عهده‌دار شدند و البته اندکی نیز از اساس، «ترک می و مستی» کردند و رفتند! کار به جایی رسید که از سال ها پیش، مراسم سالروز آن قضیه نیز همچون دیگر مناسبت‌های رسمی، وجهه‌ای یکسره دولتی یافت، که می‌توانست خود نشانه‌ای از «تاریخی شدن» باشد اما نشد که نشد. مراسم سالگرد «قضیه‌ی لانه» البته از خاصیت افتاد و به گونه ای «تاریخی» شد، اما اصل قضیه، هرگز!

+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:29 نویسنده راحیل |

 

سید احمد خمینی: سفارتخانه‌های دیگر را تسخیر نکنید

طبق گزارش روزنامه‌ی کیهان تا ظهر فردای تسخیر سفارت دانشجویان ده اطلاعیه صادر کردند و در آخرین اطلاعیه از سید احمد خمینی برای حضور در سفارت آمریکا دعوت کردند. به دنبال اقدام دانشجویان، احزاب و گروه‌های مختلف با انتشار بیانیه و اطلاعیه‌هایی از این عمل استقبال کردند. با این حال، روزنامه‌ها روز دوشنبه به نقل از دانشجویان خط امام مستقر در سفارت خبر دادند که این گروگانگیری محدود خواهد بود و تنها 48 ساعت به طول خواهد انجامید. شنیده‌ها حاکی از آن است که خواسته‌ی اصلی دانشجویان استرداد شاه عنوان شده است.

روزنامه‌ی کیهان همزمان از حمایت گروه‌ها و اشخاص از اقدام دانشجویان در تسخیر سفارت خبر داده و با انتشار از حضور سید احمد خمینی در سفارت به نقل از وی اشغال سفارتخانه‌های دیگر را منع کرده است.

کیهان سخنان سید احمد خمینی را درباره‌ی این اقدام پوشش داده است: «من در جریان اشغال سفارت توسط دانشجویان پیرو خط امام با آن‌ها ارتباط یا تماس نداشته‌ام و صرفاً بنا به دعوت آنان به اینجا آمدم. به نظر من این اقدام دانشجویان نه تنها مورد حمایت من، بلکه مورد حمایت تمام گروه‌های مختلف مردم است.

+تاریخ چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت 11:28 نویسنده راحیل |